Reizen ginderachter

Reisverhalen over plekken met een verleden, scholen, unieke landschappen en onbekende verweggistans

Met Mira bij de kapper in Kinshasa

Geplaatst op april 11, 2015

“Kleine win-win situaties in dit kleine maar gezellige hokje in de levendige wijk van Bandal. Extensieverkoopster, extensievlechtser, mangoverkoopster, schoonheidsspecialist, kauwgomballenverkoper. JoJo Coiffure is bovendien ook een schoenenwinkel en een klein cafeetje. Schoenen liggen opgestapeld onder de spiegel, zodat de klant – tijdens het vlechten – alvast zijn of haar goesting uitzoekt en de onderhandelingen over de prijs kan opstarten. Twee plastiektafeltjes staan voor de deur, met een parasol tegen de roosterende zon. Terwijl ik wacht drink ik colaatjes en aanschouw het gezellige geharrewar van de cité. De jongens van voetbalclub AC Bandal zitten voor het clubhuis naast JoJo Coiffure, vanuit de protestantse kerk recht tegenover weerklinken psalmgezangen, heupen wiegen, links van JoJo Coiffure is er een eigenaardige ruimte met oude computers en typemachines en worsten aan 1 Euro per stuk”. Verslag van een namiddag in een kapsalon in Kinshasa.

Paraguay: onbekend maar (onterecht) onbemind

Geplaatst op april 4, 2015

“Tientallen zwanen dobberen rond over het kalme water. Een groep witte reigers zit in een boom. Plevieren en eenden zwemmen rond. 50 Chileense flamingo’s staan pal in het ondiepe water. Zoutafzettingen kleuren de oevers wit. Wolken weerspiegelen zich in het rimpelloze meer. We zien pootafdrukken van tapirs, herten en een wilde kat. In het zand liggen twee slangenskeletten te roosteren in de felle zon. ’s avonds slingert een levende ratelslag over de weg”. Ja, Paraguay is de moeite. Het land kreeg onlangs wat ruchtbaarheid in Vlaanderen, toen Tom Waes er neerstreek voor zijn serie “Reizen Waes”, uitgezonden door de VRT. Ik kan alleen maar hopen dat meer reizigers kiezen voor dit land, en geef hierbij alvast mijn 10 favoriete tips, in woord en beeld.

Met Mira en Choupette in Bas Congo

Geplaatst op maart 18, 2015

Als Congo een grote ballon is, dan is de provincie Bas Congo het ventiel: de enige provincie met toegang tot de de Atlantische Oceaan. In januari 2015 reisde ik per 4×4 tien dagen door deze provincie en ontdekte er veel toeristisch potentieel, van oude koloniale gebouwen en monumenten over maagdelijke stranden en watervallen in smaragdgroene wouden. Ik zet negen van mijn persoonlijke ontdekkingen op een rijtje, maar er zijn er nog veel meer.

Een zondagavond met Papa Wemba

Geplaatst op maart 12, 2015

“Een zwoele zondagavond in The Tree Bar in Kinshasa. Een paar tientallen mensen kijken naar een Congolese muziekband. Maar zij en wij komen niet zozeer voor de muziekband, maar wel voor hun leider, de enige echte legendarische Congolese zanger Papa Wemba. Hij geeft een optreden hier in The Tree Bar in Kinshasa. Een buitenkans, want Papa Wemba is een Congolese superster, de Koning van de Congolese Rumba of Soukous, bekend in heel Afrika, maar zeker ook erbuiten”. Mijn verslag van een ontmoeting met een Afrikaanse superster.

Het amfitheater aan het einde van de Isumo Trail, Nyungwe woud, Rwanda

Curieuze ontmoetingen in het Nyungwe woud (Rwanda)

Geplaatst op februari 6, 2015

Na 10 minuten wandelen stopt hij. Bladeren ritselen, takken zwiepen. Zwarte gezichtjes met witte bakkebaarden gapen me vanuit de bomen aan. Ze hebben een mantel van lange witte haren rond de schouders. Eén voor één komen ze de bomen uit. Ze buitelen, tuimelen, springen, rennen. Eén exemplaar daagt mij uit door een paar keer rakelings langs mijn benen te scheren. Wat zijn het speelvogels, deze Angolese franjeapen. Ze zijn met een veertigtal. De leider glijdt uit zijn boom en neemt de groep op sleeptouw. Ze verhuizen over een theeplantage naar een ander deel van het Nyungwe National Forest. En wij lopen mee”. Mijn relaas van een bijzondere wandeling in een bijzonder woud: Nyungwe in Rwanda.

De genocide in Rwanda: het onverteerbare is nog lang niet verteerd

Geplaatst op februari 1, 2015

“De ogen van Antoine en Uwase verbrijzelen statistiekjes en politieke discours. 6 en 2 waren ze. Kinderlijke onschuld, kleine, weke rietstengeltjes die priemden naar de zon. Plots stonden ze in de schaduw, ze zijn afgerukt, afgehouwen, verwelkt, verdwenen. Nooit hebben ze geweten wat hun beulen dreef. Mijn haar op mijn armen staat recht, een koudegolf trekt over mijn ruggengraat, ik word kwaad, maar er is niemand om tegen uit te vallen”. Mijn persoonlijk relaas van het Genocidemuseum in Kigali, Rwanda.

Rwiza Village Guesthouse

Kibuye aan de Kivu

Geplaatst op januari 25, 2015

“Vroeger leerden we dat de hemel boven ons ligt, en de hel onder ons. Maar in realiteit is de hemel vaak ook een hel, en de hel soms hemel. Het Kivumeer en omgeving is zo’n plek. Aan Congolese kant is het al jaren – tot op de dag van vandaag – een hel. Maar in Rwiza Village Guest House aan Rwandese kant lijkt de Kivu terug het paradijs op aardeMaar in Rwiza Village Guest House aan Rwandese kant lijkt de Kivu terug het paradijs op aarde. Ik lig in mijn bed in een van de 9 kleine hutjes om 6 uur ‘s ochtends. Zonnestralen strelen zacht mijn hoofd. Ik takel mijn oogleden open, hijs mijn hoofd uit het donzige kussen en zie hoe het meer baadt in duizenden glinsteringen onder de ochtendzon. Gezang weergalmt over het rimpelloze water”. Lees mijn verslag over Kibuye en omgeving.

Een ontnuchterende rondreis langs landbouwscholen in Bas-Congo

Geplaatst op augustus 18, 2014

“In sommige klaslokalen zijn de zwarte borden in scherven gebroken. Muren zijn mismeesterd met graffiti en slogans. Het schoolreglement staat met stift op de muur van een klaslokaal gekrabbeld. De witte hemden van de leerlingen steken af tegen de vuile muren. De school beschikt over geen enkele computer. Toch moet het vak ICT gegeven worden. Dat gebeurt dan met de persoonlijke computer van de ICT-leraar. Eén computer voor bijna 200 leerlingen”. Lees mijn verslag over landbouwscholen in de provincie Bas-Congo.